Coraz więcej inwestorów rozlicza dziś wykonawcę nie tylko z wyglądu powłoki, ale z jej trwałości w czasie. Równie ważne jak kolor jest to, czy system malarski spełnia normy i warunki pracy obiektu. Z kolei wykonawcy mierzą się z oczekiwaniem terminowości, kontroli jakości i rosnącymi wymaganiami dokumentacyjnymi.
W tym artykule znajdziesz najważniejsze normy, zasady doboru systemu, etapy przygotowania podłoża oraz kryteria odbioru. To praktyczna ściąga dla inwestora i wykonawcy, oparta na aktualnych wymaganiach i dobrych praktykach na rok 2025.
Jakie normy regulują malowanie konstrukcji stalowych?
Podstawą jest PN-EN ISO 12944, która opisuje projektowanie, przygotowanie, dobór systemów i badania.
PN-EN ISO 12944 określa klasy korozyjności środowiska, trwałość systemu i przykładowe zestawy farb. Uzupełniają ją normy przygotowania powierzchni, pomiarów i oceny jakości, w tym PN-EN ISO 8501 do 8504 dla czyszczenia i oceny chropowatości, PN-EN ISO 19840 dla pomiaru grubości suchej powłoki oraz PN-EN ISO 4624 i PN-EN ISO 2409 dla przyczepności. Dla ocynku ogniowego stosuje się PN-EN ISO 1461. W zakresie wykonawstwa konstrukcji stalowych istotna jest PN-EN 1090-2, która odnosi się także do ochrony antykorozyjnej. Dla zabezpieczeń ogniochronnych ważne są oceny i klasyfikacje według EN 13381 oraz EN 13501-2, a także europejskie oceny techniczne wyrobów.
